Kalyanaraman Nagarajan

நீயென்னை பார்த்ததும்
என்னை மறந்தேன்
உன் புன்னகையில்
உயிர் தொலைத்தேன்

கடை விழி ஓரம்
என்னை பதிவிட
காற்றாய்  மாறி
உன்னுள் வருவேன்

சிறு பிள்ளை
போலே - ஏனோ
நெஞ்சம் துள்ள
எங்கிருந்தாய்
இத்தனை நாளாய்

பனி துளிமேல்
சூரியன் போலே
உன்னை கண்டதும்
உருகி போனேன்

காதோரம்
முடி அசைவதில்
ஏனோ,
இதயத்தில்
கணம் கூட
கண்டேன்

உன் விரல்
பிடித்து - போகின்ற
தூரம், விண்வெளியும்
சிறு தூரம் என்பேன்

விரல் விடை
பெரும் நேரம்
சிறு விரல் நுழைந்திட
ஏங்கி நின்றேன்

கால் தொடும்
கடல் நுரையும்
உன் பாதம் பட்ட
தடயம் என்பேன்

மறையும் நிலவும்
உன் பார்வை
வீசிய
வெட்கம் என்பேன்

நீ தூங்கும்
போதும்
உலகமே
நின்றிட கண்டேன்

விடியும் பொழுதும்,
உன் மடியினில்
சாய்ந்திட வேண்டும்
என்றேன்

நீயில்லை யென்றால்,
பிறந்து வருவேன்
மீண்டும் காதலிப்பேன்...